สดๆ ร้อนๆ ต้อนรับวิกฤติเศรษฐกิจโลก ชนิดที่แผลยังสดและแสบอยู่เลย (แต่ใช้สีเย็นตาเชียวนะ)
เรื่องเด่นประจำฉบับ วิกฤติในต่างแดนจะส่งผลกระทบกับประเทศไทยยังไงกันบ้าง ตั้งแต่เรื่องของ Lehman Brothers จนถึง AIG บริษัทแม่ของ AIA ในประเทศไทย ไล่ไปจนถึงเรื่องค่าเงินบาทจะเป็นอย่างไร ท่ามกลางสถานการณ์ที่ยังผันผวนเช่นนี้
อีกเรื่องที่น่าสนใจ สุดยอดแบรนด์ระดับโลก มาดูกันว่าแบรนด์ไหนครองอันดับ ๑ และมีมูลค่าเท่าไหร่ ส่วนแบรนด์ในเอเชียมีใครติดอันดับกันบ้าง
[จบเนื้อที่โฆษณาครับผม]
ฉบับกรกฎาคม ๒๕๕๑ หน้าปกสวยงามด้วยภาพจากเรื่อง บทเรียนจาก One Laptop per Child
ถ่ายจากร้าน Faster Books ที่สถานีรถไฟฟ้า BTS พญาไท วันที่ ๘ กรกฎาคม ๒๕๕๑
มัวแต่ยุ่งๆเรื่องโน่นเรื่องนี่ เพิ่งมานึกได้เมื่อคืนตอนพาพดด้วงไปเดินเล่น เฮ้ย นี่กูทำงานมาครบปีนึงแล้วนี่หว่า (ครบเมื่อ ๑ มิถุนายนที่ผ่านมา) โอ้โห ครบรสจริงๆ ทั้งสุขเศร้าทุกข์ทนระคนปนกันไป เวลาผ่านไปเร็วอะไรอย่างนี้ ตอนนี้ปีที่แล้วกำลังเดินเล่นอยู่นิ้วโยกเลยนะเนี่ย (ตื่นตาตื่นใจมั่กๆ) เฮ้อ อย่างที่โบราณเขาว่าจริงๆ ตอนที่มีความสุขเวลามันมักจะผ่านไปเร็ว (เอ๊ะ … จริงเหรอ? กูชักไม่เชื่อคนโบราณแล้วเนี่ย)
เวลาผ่านไปเร็วอย่างนี้ เผลออีกแป๊บๆก็ตายแล้วเด่ะ โห…
ถ้างั้นต้องใช้ชีวิตให้คุ้มค่ากันหน่อยนะพวกเรา รักษ์น้ำ รักปลา รักษ์โลก ให้โลกเราสวยยยยยยย พวกเรามาช่วยกันนนนนนน….
;)
สดๆร้อนๆ ตี ๑ ครึ่งเมื่อคืน เอ๊ะ…หรือเมื่อเช้าหว่า ยกโขยงออกจากออฟฟิศกัน กลับบ้านไปพักผ่อนก่อนจะกลับมาโม่งานกันใหม่
เอิ๊ก…ไม่อยากคิด สู้โว้ยยยยยย (Y_Y)v
ห่างหายไปหลายวันอยู่ ไม่ใช่หมดมุขไม่มีเรื่องเขียน เพราะที่ตุนเอาไว้ยังมีอีกเยอะ แต่หมดแรง เพราะช่วงอาทิตย์กว่าๆที่ผ่านมางานมันยุ่งและปวดหัวเหลือเกิน แถมยังมีอุบัติเหตุทางการงานอีกต่างหาก นี่ถ้าอีกสักพักเจอกันแล้วตัวผมหัวหงอกขึ้นอีกเยอะ หรือถ้าถึงกับผมร่วงหัวล้านก็อย่าแปลกใจ มันมีเรื่องให้คิดเยอะ
แต่ยังไงก็เถอะ สู้โว้ยยยยยยยย…
update [Jan.24, 2008] : i’ve just realized that it was just the tip of the iceberg, there’re still more to come. Whatever, be prepared. Good luck guys … (o_o)v
ช่วงสุดสัปดาห์กลางเดือนที่ผ่านมาทีมงานของผมยกโขยงไปชะอำกันมา (ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมเมิงเพิ่งจะมาโพสต์เอาตอนนี้ เพราะกลับจากชะอำมาต้องมานั่ง “ถีบจักร” กันหูตูบ) เป็นความตั้งใจที่เราอยากจะให้น้องๆในทีมที่มาจากต่างที่ต่างทางได้มาทำความรู้จักคุ้นเคยกันในสภาพแวดล้อมอื่นนอกเหนือจากที่ทำงานบ้าง (ผมเรียกมันว่า “การละลายพฤติกรรม”)
ทีมเราไปกันทั้งหมด ๑๖ คน ใช้รถ ๔ คัน ออกเดินทางกันตั้งแต่บ่ายๆวันศุกร์ ไปพักบ้านน้องสาวคนนึงในทีม เป็นบ้านที่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ ปิดไว้เฉยๆ ก็เลยไม่ต้องกังวลว่าเราจะไปทำความเดือดร้อนรำคาญให้กับเจ้าของบ้าน
ก่อนเดินทางเราวางแผนกันเสียดิบดีว่าเราจะแวะไปที่ไหนกันบ้าง แต่กลายเป็นว่าเมื่อไปถึงเป็นช่วงที่ฟ้าฝนไม่เป็นใจ ฝนตกพรำๆ ตลอดทั้งวัน (บางช่วงก็ลงเม็ดหนัก) เวลาส่วนใหญ่ก็เลยใช้อยู่ที่บ้านพัก แต่ก็ยังดีที่พอมีเวลาให้ออกไปเดินเล่น (ขับรถเล่น) ได้บ้าง
นานๆทีได้ออกมาสูดอากาศต่างจังหวัดบ้าง สมองก็ปลอดโปร่งดีนะ
หมาชะอำ หลังอาน หางม้วนเชียวนะเมิง
รูปนี้ ปลาทูตากแห้ง แถวบ้านที่พักเป็นที่ขึ้นปลา บางบ้านก็เลยมีอาชีพทำปลาแห้งขาย
ปลาแห้งแบบผ่ากลางก็มี
ตากกันเต็มไปหมดอย่างที่เห็น
สัปดาห์นรกวนกลับมาอีกรอบแล้ว เจอกันทุกเดือน เดือนนี้ยังดีหน่อยระบบงานลงตัวขึ้น แต่ว่าตอนนี้ตี 4 ยังอยู่ที่ออฟฟิศอยู่เลย พรุ่งนี้ก็เสร็จหมดแล้ว ปิดจ็อบสำหรับเดือนนี้ เดือนหน้ามาว่ากันใหม่
ฮิ้ววววว…
สำหรับคนที่อ่าน (และชอบ) เล่มแรกไปแล้ว เล่มสองเนื้อหาปึ้กกว่าอีกนะ สั่งจองแผงใกล้บ้านไว้ก่อนได้เลย เดี๋ยวช้าหมดจะอดได้อ่าน อ้อ..แล้วใครที่ติดว่าราคามันสูงไปนิดนึง สมัครสมาชิกสิครับพี่ ได้ราคาพิเศษแถมสมัครตอนนี้ 1 ปี ได้เพิ่มเป็น 18 เล่มด้วยนะเอ้อ
แล้วตอนนี้ถ้าใครอยู่ว่างๆ แวะไปลงทะเบียนได้ที่นี่ เห็นฝ่ายสมาชิกเขาบอกว่าจะส่งหนังสือให้ทดลองอ่าน แต่กี่เล่มไม่รู้นะเว้ย
ผมทำงานมาสิบกว่าปี งานจบจากฝ่าย art ไม่เคยสนใจใยดีว่ามันจะไปไหนต่อ ผ่านขั้นตอนอะไรบ้าง นอกจากตั้งคำถามว่า เมื่อไหร่มันจะเสร็จกลับมาให้ได้เห็น ได้ลูบคลำ ได้จับต้อง เพิ่งมีงานนี้แหละที่ต้องรับรู้กระบวนการทั้งหมดว่าผ่านมือฝ่าย art แล้วมันไปไหนต่อ
แล้วก็วันนี้แหละที่ได้เห็นกระบวนการสุดท้าย แต่อะไรรู้มั๊ย?
อุตส่าห์เอากล้องมาจากบ้านแต่เสือกรีบจนลืมเอาติดตัวไปด้วยเว้ย กูล่ะกลุ้ม…
เราเรียกมันว่า “The Wall” ได้ไอเดียมาจากที่นิวยอร์ค แต่ The Wall ที่นั่นใหญ่โต สวยงามกว่านี้มากมายหลายเท่า ส่วนที่นี่เนื่องจากเนื้อที่จำกัดเราก็ทำได้ดีที่สุดแค่นี้ แต่ไม่เป็นไร เราหวังว่า ถ้าเราประสบความสำเร็จ The Wall ของเราจะขยายใหญ่และงดงามเหมือนของนิวยอร์คได้ในที่สุด เย้…
