everything goes crazy

นอนธรรมดาไม่ได้หรอกพ่อเจ้าประคุณตัวนี้น่ะ ต้องหนุนหมอน แล้วดูสิมันหนุนกี่ใบ?

แล้วดูมันมองสิ ประมาณว่า มาถ่ายตูทำไมเนี่ย หมาจะหลับจะนอนเว้ยยยยย…

สบายเหลือเกินนะเมิงงงง

ภาพชุดนี้ถ่ายเอาไว้ตั้งแต่เมื่อครั้งไปสงกรานต์ที่เชียงใหม่ เมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา แต่ด้วยความขี้เกียจของพ่อไอ้ด้วง (ซึ่งคือตัวผมเอง เอิ๊กกกก…) ทำให้ไม่ได้ดึงรูปออกมาจากมือถือ (ของแม่พดด้วง) เสียที เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาได้โอกาสสลัดความขี้เกียจออกจากตัว ก็เลยจัดการเอารูปลูกชายมาทำเสียให้เรียบร้อย นี่เป็นรูปพดด้วงในรถชุดแรกตั้งแต่ที่เลี้ยงพดด้วงมาเลยนะเนี่ย

ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมาพดด้วงเก็บข้าวเก็บของหอบผ้าหอบผ่อนไปแอ่วปี๋ใหม่เมืองตี้เจียงใหม่เสีย ๔ วัน เป็นการไปเยือนเจียงใหม่เป็นครั้งที่สองในชีวิต หลังจากไปที่ครั้งแรกเมื่อ ๕ ปีก่อน

เจียงใหม่ตอนนี้ก็ยังร้อนแทบบ้าเหมือนเดิม แต่เท่าที่สังเกตดูคนมาเที่ยวสงกรานต์ที่นี่น้อยลงจากแต่ก่อน คงเป็นเพราะคนที่เคยมาแล้วก็อยากจะไปเที่ยวที่ใหม่ๆบ้าง จะมาเชียงใหม่ทำไมทุกปี

สำหรับพดด้วงมางวดนี้ไม่เจอคู่อริตัวเดิมที่ลาโลกไปก่อนวัยอันควร แต่ก็มีตัวเก่าที่ยังเหลืออยู่และตัวใหม่บางแก้วที่เพิ่มเข้ามา ทำให้เกมเก้าอี้ดนตรีออกไปฉี่และอึต้องวุ่นวายพอสมควร พอตัวนี้จะออกจากบ้านต้องเอาตัวนั้นกับตัวโน้นเข้ากรงก่อน เสร็จแล้วเอาไอ้ตัวนี้กลับเข้าบ้านเพื่อจะปล่อยไอ้ตัวนั้นกับตัวโน้นออกจากกรง แล้วไอ้ตัวนี้ก็ปวดฉี่บ่อยเหลือเกิน เลยต้องเล่นเกมที่ว่านี่วันละหลายครั้ง ทั้งกลางวันกลางคืน

งวดนี้พ่อพดด้วงมีโอกาสไปนั่งชิล ชิล ย่านถนนนิมมานเหมินท์ ที่ร้านไอติมไอเบอรี่ ก็เพิ่งรู้เนี่ยแหละว่าร้านไอเบอรี่ที่เชียงใหม่นี่เขาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้วยนะ ใครไปใครมาก็ต้องมานั่งที่ร้านนี้ มานั่งชิงช้า มาถ่ายรูปกับท่านประธานเหมาที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าร้าน ระหว่างนั่งคุยกับเจ้าถิ่นฯ ที่นั่นได้ข้อมูลมาว่า ไอเบอรี่สาขานี้ไม่ใช่สาขาของไอเบอรี่ที่กรุงเทพฯ แต่เป็นของโน้ต (โปรดอย่าถามว่า โน้ตไหน?) ได้รับสิทธิพิเศษเพียงรายเดียวให้เปิดร้านไอเบอรี่สาขานี้ได้

เจ้าถิ่นเล่าว่า วันไหนที่โน้ตอยู่ร้านก็จะคึกคัก (วันที่ไปไม่อยู่แม่งก็คึกคักเหมือนกัน) เจ้าของร้านจะคอยตักไอติมบ้าง เดินทักทายลูกค้าบ้าง หรือว่าไปรดน้ำต้นไม้บ้าง ช่างเป็นบรรยากาศที่น่าอิจฉาเสียนี่กระไรเว้ยเฮ้ย…

มาตามสัญญาที่เคยบอกไว้ (มาช้ายังดีกว่าไม่มา เอิ๊กกกก…)

วันนี้พดด้วงอายุ ๗ ปีแล้วครับ ถ้าเทียบเป็นไทยก็ราวๆ ๔๙ แล้ว กลายเป็นพี่ใหญ่อาวุโสที่สุดในบ้าน ต่อไปนี้จะเรียกไอ้ด้วงไม่ได้แล้ว ต้องเรียก “พี่ด้วง” อย่างเดียวเลย กลับไปถึงบ้านก็ต้องสวัสดีพี่ด้วงก่อน

“พี่ด้วงครับ สวัสดีครับ วันนี้นอนอิ่มไหมครับพี่?”

เดี๋ยวเย็นนี้เอาของขวัญวันเกิดไปนะคุณพี่สุดเลิฟ

ถึงใครจะชมว่าพดด้วงเป็นหมาหน้าตาดี แต่สิ่งที่คนนอกครอบครัวไม่เคยรู้ก็คือ ไอ้นี่เป็นหมาเปรตอย่างวายร้าย พฤติกรรมหลายๆอย่างของมันช่างขัดกับหน้าตาเสียเหลือเกิน แต่พอมันนอนเท่านั้นแหละ เหมือนเด็กกำลังหลับไม่มีผิด ไม่เชื่อก็ดูรูปเด่ะ

ช่วงนี้อากาศเย็นๆพดด้วงมันคงรู้สึกสบายเนื้อสบายตัว เพราะมันเป็นลูกครึ่ง พ่อแท้ๆของไอ้ด้วงเป็นหมา down under โน่น แถมสายพันธุ์ของมันก็เข้ากับอากาศแบบนี้ ก็เลยได้เห็นมันนอนขดตัวสบายใจเฉิบอย่างในรูปบ่อยครั้ง แล้วก็ให้บังเอิญว่า ท่านอนแบบนี้ของไอ้ด้วงทำให้มันดูคล้ายๆกับเงินพดด้วง (ที่มาของชื่อมัน) อยู่เหมือนกัน ลองดูรูปเด่ะ

ยังหาวิธีเอาขึ้นบล็อกไม่ได้ ก็เอาลิ้งค์มาแปะให้ดูกันไปพลางๆ (บางคนคงนึกในใจว่า กูจะดูทำไม?) หมาอะไรวะ หล่อโคดดดดดดดด…

คลิกที่นี่

ฮิ้ววววว…

หลังจากบวมตุ่ยจนต้องไปให้แม่หมอลงมีดมาสองรอบ ต่อด้วยพ่อมันต้องมานั่งรีดเลือดกันทุกเย็น ตอนนี้หูของพดด้วงหายดีแล้วครับ สิ่งที่แปลกไปบ้างก็คือใบหูหนาขึ้นมานิดหน่อย แต่ด้วงยังหล่อเหมือนเดิม ไม่เชื่อ ดูรูปก็ได้

เห็นไหม นอนหลับตาพริ้มสบายใจขนาดนี้เลย …

หลังจากโดนกรีดหูรอบแรกครบอาทิตย์ หูพดด้วงก็เริ่มเต่งตึงขึ้นมาอีกครั้ง ดูแล้วก็เห็นว่าปล่อยเอาไว้ไม่ไหวแน่ ต้องพากลับไปหาหมออีกรอบ แต่ก็กลัวหมอจับฉีดยาสลบอยู่เหมือนกัน เพราะแม่หมอได้เอื้อนเอ่ยมธุรสวาจาเอาไว้ก่อนแล้ว เล่นเอาแม่ไอ้ด้วงต้องพยายามกล่อมไอ้ด้วงอยู่ตั้งนานก่อนที่จะพาไปว่าให้ทำตัวดีๆหน่อย ไม่งั้นมึงโดนแน่

แต่ผิดคาด…

ไปถึงคลีนิค ไอ้ด้วงทำตัวดีจนผิดปกติ อาจเป็นเพราะงวดที่แล้วหมอที่มากรีดหูมันเป็นหมอผู้ชาย ซึ่งไม่คุ้นเคย ไม่เคยมือกันมาก่อน ส่วนงวดนี้เป็นหมอผู้หญิง เป็นหมอเจ้าเก่าที่ดูแลรักษามันมาตั้งแต่วันแรกที่พามันมาที่บ้าน จนถึงวันนี้ก็คุ้นเคยกันมา 6 ปีกว่าแล้ว ไอ้ด้วงนั่งให้หมอกรีดหูโดยดี (โดยที่พ่อมันต้องจับเอาไว้ไม่ให้ดิ้น) ไม่มีสะบัด เป็นหมามารยาทดีเหลือเชื่อ

ก็เลยไม่ต้องฉีดยาสลบ ไม่ต้องพันหู หูไม่เหนียว (เพิ่มขึ้น) เย้…

(ป.ล.สำหรับคนที่อยากจะเห็นรูปหูไอ้ด้วง เสียใจด้วยเว้ย เพื่อภาพลักษณ์อันดีงามของพดด้วง ภาพพวกนี้ไม่มีทางหลุดออกสู่สาธารณะได้หรอกเว้ย)