podduang
Feb 12th, 2009
Feb 12th, 2009
ปก Time เล่มนี้เจ๋งจริงๆ
โดยส่วนตัวแล้ว นี่เป็นปกนิตยสารที่โดนที่สุดในรอบหลายปีมานี้เลย แต่ว่าปกนี้เป็นของฉบับอเมริกานะ ถ้าเป็นยุโรปกับเอเชียจะไม่เหมือนกัน

(แล้ว The New York Times เขาจะว่ายังไงล่ะนี่?)
ไม่ค่อยเข้าใจว่าจะสื่ออะไร
หรือว่าจะสื่อว่าจะประหยัดโดยการใช้นสพ.ห่อปลาหรือคุณบวก
บ้านผมเอาไว้ห่อของแห้งหนะ
“เดา” ว่าจากพาดหัว ว่าน่าจะหมายถึง นสพ. จะเอาตัวรอดได้ไงในสภาวะนี้ ซึ่งไม่ใช่การรอดโดยกลายไปเป็นแค่กระดาษห่อปลา
ปล. เมื่อก่อนชอบอ่านไทม์ แต่เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าไม่ค่อยมีอะไรอ่านอ่ะ มีแต่เรื่องหนัก ๆ (ไม่ใช่หินนะ!) กับเรื่องอเมริกา … -_-’
จากที่อ่านจากเนื้อก็เป็นอย่างที่คุณ nitbert ว่านั่นแหละครับ แต่ขอปูพื้นนิดนึงละกัน ตอนนี้ธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ โดยเฉพาะหนังสือพิมพ์ในโลกตะวันตกกำลังย่ำแย่ เพราะคนหันมา “รับ” ข่าวจากทางอินเทอร์เน็ตกันมากขึ้น ทำให้รายได้จากการขายหนังสือพิมพ์หดหาย รายได้จากการขายโฆษณาก็ย่ำแย่จากวิกฤติเศรษฐกิจโลก หนังสือพิมพ์ก็เลยต้องเลย์ออฟและทยอยปิดตัวกันไปตามๆ กันครับ
ผมว่าสิ่งพิมพ์ที่มีดีกรีของการถ่ายทอดความรู้ และการวิเคราะห์แบบองค์รวมจะอยู่ได้มั่นคงกว่าสิ่งพิมพ์ที่ขายเพียงแต่ข่าว ซึ่งช้ากว่าสื่ออินเตอร์เนต วิทยุ และโทรทัศน์ครับ
แต่ตลาดของสิ่งพิมพ์อย่างที่ว่ามันไม่ใหญ่เท่ากับสื่ออื่นน่ะสิครับ เอิ๊กกกกกกก…
ปล.ลองเปิดทีวีดูก็ได้ รายการสารคดีกับรายการบันเทิงปัญญาอ่อนทั้งหลาย ใครมีโฆษณามากกว่ากัน รายการไหนมีคนพูดถึงมากกว่ากัน….เศร้า 8(
“รายการบันเทิงปัญญาอ่อน”
เรียกได้สะใจมากฮ่า
มีวันนึง อยู่ที่ฟิตเนสที่กระทรวงฯ แม่ม มีคนเปิดทีวีดู รายการเกมโชว์ถามเรื่องข่าวสาร ล่อไปเบรคนึง เกือบ 10 นาที มันยังได้แค่ถามคำถาม …..
ต้องตัดโฆษณา แล้วรอเบรคหน้า กว่ามันจะเฉลย
ถ้ารายการมันครึ่งชั่วโมง คงได้แค่ 3 คำถามอ่ะ
เปลืองเวลามากๆ
แล้วก็วันน้านนน ไปรับคณะที่สนามบิน ณ เวลาที่ละครเรื่องเมียหลวง … หรือเมียน้อย?? มันออกพอดี
แม่ม ผู้คนนั่งดูกันให้ฮึ่ม
เสียค่าไฟ ค่าแอร์ เสียเวลา เพื่อนั่งดูอะไรเช่นนี้?????
มิน่าล่ะ … มิน่า
มิน่าล่ะ … มิน่า ประเทศไทยมันถึงได้เจริญฮวบๆ อย่างนี้
(ขอเติมให้จบประโยคละกัน)