everything goes crazy

ตั้งใจมาตั้งแต่เดือนที่แล้ว แต่ติดว่าช่วงนั้นใกล้จะส่งมอบรถก็เลยไม่อยากจะเสี่ยงเอารถไปขับใช้งานมากนัก เดี๋ยวเกิดมีปัญหาขึ้นมาส่งมอบให้คนซื้อไม่ได้จะยุ่งไปกันใหญ่ ก็เลยรอมาจนถึงได้รถแล้วขับใช้จนชินมือสักพักก็ได้จังหวะเหมาะฤกษ์งามยามดีไปไหว้พระที่อยุธยาเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา

(พาหนะในการเดินทาง)

ออกเดินทางตั้งแต่เก้าโมงกว่าๆเกือบสิบโมง ขับมาทางถนนวงแหวนสายนอก จริงๆก็ไม่ได้รู้จักทางอะไรแต่อาศัยจำได้เลาๆว่า วิ่งเส้นนี้มันจะไปบรรจบกับเส้นเอเชียได้ใกล้ๆอยุธยา แต่พอวิ่งไปเรื่อยๆมันมีป้ายบอกทางไปวัดพนัญเชิงก็เลยตามป้ายไป ใช้เวลาประมาณ ๔๐ นาทีก็มาถึงอยุธยา (น้อยกว่าขับรถไปทำงานอีกเว้ย) เราประเดิมไหว้พระวัดแรกกันที่วัดพนัญเชิง เข้าไปในบริเวณวัดแล้วรู้สึกผิดคาดนิดหน่อย (จริงๆเป็นทุกวัด) เพราะไม่ค่อยแกรนด์สมกับอดีตอันรุ่งเรืองและชื่อเสียงที่ระบือไปทั่วประเทศ (พอมาคิดอีกทีหลังจากนั้น วัดที่เชียงใหม่ก็อย่างนี้เหมือนกันนี่หว่า บริเวณเล็กๆ พื้นที่ไม่มาก แต่ประวัติยาวนานและองค์พระงามบ่ะล้ำบ่ะเหลือเหมือนกัน) เราถวายผ้าห่มองค์หลวงพ่อโต ซึ่งตอนนี้เป็นสีดำทั้งองค์ เนื่องจากอยู่ในระหว่างการบูรณะ เสร็จแล้วก็เดินไปไหว้ศาลเจ้าแม่สร้อยดอกหมาก (ประวัติไปหาอ่านกันเอาเอง)

ออกจากวัดพนัญเชิงขับรถต่อไปอีกนิด จะเห็นเจดีย์สูงใหญ่มาแต่ไกล นั่นเป็นเป้าหมายต่อไป วัดใหญ่ชัยมงคล

ไหว้พระเสร็จเรียบร้อยถึงเวลาอาหารกลางวัน โทรไปถามคุณนายเจ้าถิ่นที่นี่ เธอบอกว่า ตรงข้ามวัดมีร้านก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลากราย น่าจะกินได้ อืม…กินได้จริงๆ แต่ปริมาณกับราคานึกว่าอยู่กรุงเทพฯ กินที่พารากอนประมาณนั้น

อิ่มแล้วเราก็เดินทางกันต่อ งวดนี้ไปที่วัดหน้าพระเมรุ องค์พระประธานที่นี่งามจริงๆ อ่านประวัติบอกว่า วัดนี้เป็นเพียงวัดเดียวสมัยกรุงแตกครั้งที่ ๒ ที่ไม่โดนพม่าเผา (รายละเอียดไปหาเอาเองว่าทำไม นี่ไม่ใช่คลาสประวัติศาสตร์) ไหว้พระเสร็จแล้วเราต่อไปวัดมงคลบพิตร เห็นรูปองค์พระตอนก่อนที่จะบูรณะแล้วเศร้าใจ แต่พอบูรณะแล้วก็งามจริงๆ

(พระมงคลบพิตร)

หลังจากไหว้พระเสร็จก็ถึงเวลาไปซื้อของฝากจากอยุธยา ที่ฮิตที่สุดก็คงหนีไม่พ้นโรตีสายไหม เท่าที่ถามคนที่เคยมาซื้อ เขาบอกว่าเจ้าอร่อยอยู่ตรงข้ามโรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา อยู่หน้าร้านเซเว่น จำชื่อร้านไม่ได้ ไอ้เราก็นึกว่าง่ายๆ ไม่เป็นไร รายละเอียดขนาดนี้ ถึงจำยี่ห้อไม่ได้ก็น่าจะหาเจอ

ที่ไหนได้ หน้าร้านเซเว่นตรงข้ามโรงพยาบาลที่ว่ามีร้านขายโรตีสายไหมเรียงรายอยู่เป็นตับ ไม่ต่ำกว่า ๑๐ ร้านได้ เจ้าไหนก็บอกว่าอร่อย ไม่รู้จะทำไง เลือกไม่ถูก ก็เลยตัดสินใจเอามาเจ้านึง คิดว่าคงพอๆกันแหละ ของแบบนี้ไม่น่าจะรสชาติต่างกันมากนะ เพราะฉะนั้นถ้าใครซีเรียสว่าจะต้องให้ได้เจ้านั้นจริงๆ ต้องถามไปให้ละเอียดเลยว่า ยี่ห้ออะไร อยู่ตรงไหนแน่ ที่ว่าหน้าเซเว่นน่ะ เซเว่นไหน เพราะมันมี ๒ เซเว่น (นะเว้ยยยยยยย….)

(ถุงโรตีสายไหม ของฝากจากอยุธยา)

ไหว้พระเรียบร้อย สบายใจ ได้ของฝากครบถ้วนก็ถึงเวลากลับบ้าน รวมเบ็ดเสร็จวิ่งไปวิ่งกลับ ๑๖๗ กิโลเมตร

ไปทริปนี้กลับมาแล้วก็เสียดายว่า ไม่ได้ศึกษาประวัติศาสตร์อะไรไปเลย ทำให้เวลาเดินชมแล้วไม่เกิดอารมณ์ “อิน” เท่าที่ควร ตั้งใจเอาไว้ว่า งวดหน้าจะเตรียมตัวมาให้พร้อมกว่านี้

Trackback URI | Comments RSS