Apr 22nd, 2008
พดด้วงแอ่วปี๋ใหม่เมืองตี้เจียงใหม่
ช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมาพดด้วงเก็บข้าวเก็บของหอบผ้าหอบผ่อนไปแอ่วปี๋ใหม่เมืองตี้เจียงใหม่เสีย ๔ วัน เป็นการไปเยือนเจียงใหม่เป็นครั้งที่สองในชีวิต หลังจากไปที่ครั้งแรกเมื่อ ๕ ปีก่อน
เจียงใหม่ตอนนี้ก็ยังร้อนแทบบ้าเหมือนเดิม แต่เท่าที่สังเกตดูคนมาเที่ยวสงกรานต์ที่นี่น้อยลงจากแต่ก่อน คงเป็นเพราะคนที่เคยมาแล้วก็อยากจะไปเที่ยวที่ใหม่ๆบ้าง จะมาเชียงใหม่ทำไมทุกปี
สำหรับพดด้วงมางวดนี้ไม่เจอคู่อริตัวเดิมที่ลาโลกไปก่อนวัยอันควร แต่ก็มีตัวเก่าที่ยังเหลืออยู่และตัวใหม่บางแก้วที่เพิ่มเข้ามา ทำให้เกมเก้าอี้ดนตรีออกไปฉี่และอึต้องวุ่นวายพอสมควร พอตัวนี้จะออกจากบ้านต้องเอาตัวนั้นกับตัวโน้นเข้ากรงก่อน เสร็จแล้วเอาไอ้ตัวนี้กลับเข้าบ้านเพื่อจะปล่อยไอ้ตัวนั้นกับตัวโน้นออกจากกรง แล้วไอ้ตัวนี้ก็ปวดฉี่บ่อยเหลือเกิน เลยต้องเล่นเกมที่ว่านี่วันละหลายครั้ง ทั้งกลางวันกลางคืน
งวดนี้พ่อพดด้วงมีโอกาสไปนั่งชิล ชิล ย่านถนนนิมมานเหมินท์ ที่ร้านไอติมไอเบอรี่ ก็เพิ่งรู้เนี่ยแหละว่าร้านไอเบอรี่ที่เชียงใหม่นี่เขาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้วยนะ ใครไปใครมาก็ต้องมานั่งที่ร้านนี้ มานั่งชิงช้า มาถ่ายรูปกับท่านประธานเหมาที่ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าร้าน ระหว่างนั่งคุยกับเจ้าถิ่นฯ ที่นั่นได้ข้อมูลมาว่า ไอเบอรี่สาขานี้ไม่ใช่สาขาของไอเบอรี่ที่กรุงเทพฯ แต่เป็นของโน้ต (โปรดอย่าถามว่า โน้ตไหน?) ได้รับสิทธิพิเศษเพียงรายเดียวให้เปิดร้านไอเบอรี่สาขานี้ได้
เจ้าถิ่นเล่าว่า วันไหนที่โน้ตอยู่ร้านก็จะคึกคัก (วันที่ไปไม่อยู่แม่งก็คึกคักเหมือนกัน) เจ้าของร้านจะคอยตักไอติมบ้าง เดินทักทายลูกค้าบ้าง หรือว่าไปรดน้ำต้นไม้บ้าง ช่างเป็นบรรยากาศที่น่าอิจฉาเสียนี่กระไรเว้ยเฮ้ย…
ตกลง เป็นสาขา หรือ ไม่เป็นสาขา ล่ะคะ
อืมม์.. เจ้าของเขาชื่อ โน้ส (nose) ไม่ใช่เหรอ? เอ๊ะ.. หรือว่า โน้ต เป็นนามสมมติ? เอิ๊กกก!!!
เป็นสาขาพิเศษเอ้า… (รอดไหมนี่
)
ส่วนเรื่องชื่อเจ้าของร้าน ตอนที่เขียนก็ไม่ได้นึกถึง แต่พอคุณ nitbert ทักขึ้นมาก็เลยจำได้แย้ว ว่าเจ้าตัวเขาเคยบอกว่าเขาชื่อ โน้ส
ขออภัยในความผิดพลาด…ทราบแล้วเปลี่ยน ครับผม!!!
ไอ้ด้วงมันเปนหมานักเดินทางด้วยนิ
ใช่แล้วนิ นานๆไปทีนิ ฮิ ฮิ…