Apr 28th, 2008
สัปดาห์แห่ง “วินทร์ เลียววาริณ”
ในเมื่อสัปดาห์แห่งการเขียนจดหมายยังมีได้ สัปดาห์แห่งการออมก็มี ทำไมจะมีสัปดาห์แห่งพี่วินทร์มั่งไม่ได้?
จริงๆต้องเรียกว่า สัปดาห์แห่งพุ่มรัก พานสิงห์ เพราะตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาในช่วงเวลาว่างผมอ่านแต่พุ่มรัก พานสิงห์คนเดียวเลย
ว่าแต่ ใครคือพุ่มรัก พานสิงห์?
ถ้าอังกฤษมีเชอร์ล็อค โฮล์ม
ฝรั่งเศสมีอาร์แซน ลูแปง
อเมริกามี …เอ่อ…แม่งมีเยอะ จนไม่รู้จะลงชื่อใครดี
ไทยเราก็มีพุ่มรัก พานสิงห์นี่แหละ (น่าจะมีคนอื่นอีกนะ แต่ผมรู้จักคนเดียว) ที่พอจะสู้กับเขาได้
พุ่มรัก พานสิงห์เป็นนักสืบที่บังเอิญเป็นนักร้องเพลงลูกทุ่ง เอ๊ะ แต่เขามักบอกว่าเขาเป็นนักร้องเพลงลูกทุ่งที่บังเอิญมาเป็นนักสืบด้วยต่างหาก พุ่มรักปรากฎโฉมครั้งแรกเป็นเรื่องสั้นในนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ติดต่อกันมาระยะหนึ่ง แล้วรวบรวมเป็นเล่มได้ ๒ เล่มในปัจจุบัน คือ คดีผีนางตะเคียนและฆาตกรรมกลางทะเล ที่ออกมาตั้งแต่ปี ๒๕๔๗ ทั้ง ๒ เล่ม จนมาปีนี้พี่วินทร์ส่งพุ่มรักในรูปแบบนวนิยายออกมาในชื่อ ฆาตกรรมจักรราศี ซึ่งผมเพิ่งซื้อและหยิบมาอ่านเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา (ต่อจาก “ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน” ที่อ่านไปสัปดาห์ก่อนหน้านั้น - เป็นครั้งที่ ๓)
พอเริ่มสตาร์ทก็อ่านจบอย่างรวดเร็วภายในรวดเดียว ทีนี้ก็เอาแล้ว เครื่องติดแล้วจะดับก็ยากอยู่ (เพราะเครื่องมันแรงงง) ก็เลยไปรื้อเอารวมเล่มเรื่องสั้น ๒ เล่มที่ว่ากลับมาอ่านใหม่อีกครั้ง สรุปซัดไป ๓ เล่มรวด
ถ้าพูดตามภาษาของพุ่มรักก็ต้องบอกว่า แซ่บอีหลี-ดิลิเฌียส!!!