Nov 21st, 2007
จะเลือกพรรคไหน?
เป็นคำถามที่ผมเจอถี่ขึ้นเรื่อยๆในช่วงนี้ ยิ่งหลังจากที่แต่ละพรรคได้มีโอกาสออกมาแสดงขี้เท่อ … (เอ่อ ขอโทษครับ ต้องเรียกว่า “วิสัยทัศน์” ใช่ไหม?) เวลาเจอใครก็มักจะมีประเด็นให้วกเข้ามาที่เรื่องพวกนี้ได้ตลอดสิน่า
บอกตามตรงว่า ประสาทการรับรู้เรื่องการเมืองของผมชำรุดมาเป็นเวลาหลายเดือนแล้วครับ แล้วยิ่งมาเป็นหนักเอาตอนที่เริ่มแสดงอาการกันว่า คนโน้นจะเข้าพรรคนี้ กลุ่มนี้จะเจรจากับพรรคโน้น พวกนี้เข้าพรรคนี้ไปแล้วไม่พอใจขอย้ายออกไปอยู่พรรคนั้น ตาคนนี้บอกกูนี่สิเจ๋ง ปั้นนายกฯมาแล้ว ๓ คน ไอ้นั่นมันแค่เด็กอนุบาล ไอ้นั่นก็บอกกูนี่อัจฉริยะนะเว้ย ดูประวัติการเรียนกูเสียก่อน ทางนี้ก็บอกระวังนะ ไอ้พวกทางนั้นมันกลุ่มอำนาจเก่า ไอ้ทางนั้นก็บอกพวกมึงแหละ อำนาจใหม่ ไอ้นั่นว่า มึงน่ะโจร ไอ้โน่นก็สวน พวกมึงก็โจร ทางโน้นก็โยนมาพวกมึงนั่นแหละโจร ไอ้สองพวกแรกก็สาดกลับ มึงก็ด้วย โฮ้ยยยย กูจะบ้า… มานี่กูจะบอกให้ พวกมึงทั้งหมดนั่นแหละโจร ไอ้ชิบหาย ไม่รู้เมื่อไหร่จะไปเกิดใหม่กันให้หมดซักที ทุกวันนี้เวลาดูทีวีเปิดไปเจอข่าวคนพวกนี้ผมยังกดเปลี่ยนช่องหนี ถ้ามันตามมาอีกก็พาลดูยูบีซีไปเลย จบเรื่องจบราวไป
เฮ้อออออ…กูล่ะเบื่อ (โคตรๆ) ขอล่ะครับ ถ้ารักกันชอบกัน เวลาเจอกันคราวหน้าอย่าถามนะครับว่าจะเลือกพรรคไหน?
รอให้เป็นคอมมิวนิสต์เต็มใบอยู่เนี่ย
ท่าจะเต็มยาก เพราะว่าเติมเท่าไหร่ก็คงไม่เต็ม (ไม่รู้จะเกี่ยวกันไม๊เนี่ย)
อ้าว…ไหงชวนเดินถอยหลังอย่างนั้นอ่ะคุณน้องงงงงง
คิดดูอีกที
คอมมิวนิสต์
อาจจะไม่ใช่ถอยหลังก็ได้นา
เฮ้ย เฮ้ย หยุดเลย … บล็อกนี้แรมโบ้เว้ย ถอยหลังเป็นล้ม (มันจะรู้จักกันมั๊ยวะ?)
ม่ายรู้จักอ่ะ
ว้า…เอาไงดีล่ะเนี่ย?