Sep 27th, 2007
วันที่ชีวิตไม่มีโทรศัพท์มือถือ
เหตุเกิดเมื่อวานนี้ ไม่ได้อยากทำเท่ห์อะไรหรอกครับ ง่ายๆแค่ว่าลืมเอาไว้ที่บ้าน ทั้งเครื่องของผมเองทั้งของแม่พดด้วง ขับรถออกจากบ้านมาจนถึงที่ทำงานถึงรู้ว่าลืม แล้วพอไม่มีโทรศัพท์มือถือก็เท่ากับไม่มีนาฬิกาไปด้วย เพราะผมเลิกใส่นาฬิกามาหลายปีแล้ว ใช้ดูเวลาจากโทรศัพท์เอานี่แหละ ง่ายดี
ชีวิตก็เลยมีความกังวล เพราะงานที่ทำอยู่นี่มันต้องติดต่อกับผู้คนเยอะอยู่ คนที่จะโทรไปหาก็โทรไม่ได้ เพราะเบอร์อยู่ในเครื่อง คนที่จะโทรหาเราก็โทรไม่ได้ เพราะไม่มีเครื่อง สุดท้ายในเมื่อทำอะไรไม่ได้ ก็เจือกลืมไปแล้วนี่หว่า ก็ทำได้แค่ทำใจ
เป็นชีวิตที่โปร่งโล่งสบายดีเหมือนกัน (เหมือนอยู่บ้านแลนด์ฯ) ไม่มีโทรศัพท์เข้า ไม่มี SMS ขายของ บอกให้ดาวน์โหลดเพลง ดาวน์โหลดริงโทนทั้งหลายแหล่ แต่ก็ให้ได้มีลุ้นอีกทีตอนเย็นที่จะกลับบ้าน เพราะรถไฟฟ้าใต้ดินขบวนที่ขึ้น มันดันเกิดเหตุเล็กๆน้อยๆ ก็แค่ “เครื่องดับ” ไม่รู้เป็นอะไรของแม่ง… ถ้าเป็นปกติก็จะโทรบอกแม่พดด้วงได้ แต่นี่ก็ได้แต่ยืนลุ้นว่าติดเร็วๆสิเว้ย กูรีบนะเว้ย จะโทรบอกใครก็ไม่ได้นะเว้ย
วันนี้พอแต่งตัวเสร็จ หยิบโทรศัพท์ใส่กระเป๋าเป็นอย่างแรกเลย จะได้ไม่ต้องลุ้นอีก กูเบื่อ… ไม่ชอบชีวิตต้องลุ้น
อาการเดียวกัน ตั้งแต่มีมือถือมาได้ประมาณ 7 ปี มันก็กลายเป็นอุปกรณ์ที่ไม่สามารถอยู่ห่างตัวได้ วันไหนไม่มีมือถือแล้วรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ แบบไม่รู้ว่าใครจะโทรมาเรียกไปสัมภาษณ์งานบ้าน นี่หนะสิสำคัญนัก
โฮะ โฮะ เหตุผลสำคัญมากเสียด้วยนะ jony
มือถือเป็นอุปกรณ์ที่ทำนิสัยเสีย
เวลานัดใคร ทำให้ไม่ค่อยนัดเวลาแน่นอน
มีเบอร์ในเครื่องเป็นสิบเป็นร้อย แต่จำเบอร์ได้จริงๆ แค่ไม่กี่คน
เป็นอุปกรณ์ที่ทำให้รู้สึกเสมือนโดนฟังไมโครชิป
อยู่ไหนอ่ะ ทำไรอ่ะ กินไรอ่ะ่ เหอ เหอ
ถ้าไปเที่ยวป่าเขา ลำเนา ทะเล ปิดแม่งมันไปเลย
แต่ถ้าอยู่ในช่วงสมัครงาน จ้องมือถือกันทั้งวัน ดังซิ ดัง 5555
เห็นด้วยกับคุณ ailadear ว่ามือถือทำให้นิสัยเสีย
ขอเพิ่มอีก 1 อย่าง มือถือทำให้ไม่มีความอดทน / ไม่รอ นึกอะไรออกปุ๊บ อยากบอกอะไรปุ๊บ กดเลย ทันที จิกมันขึ้นมาฟังชั้นพูดทันที
ถ้าเป็นเมื่อก่อนเหรอ กว่าจะต้องเดินหาตู้โทรศัพท์ก็หมดความอยากบอกละ
ยิ่งสมัยเด็ก มีอะไรที ต้องรอตอนเย็น กลับไปบอกพ่อกับแม่ที่บ้าน หูยยย มันเนิ่นนาน
เขาถึงบอกว่า เราต้องใช้เทคโนโลยี อย่าให้เทคโนโลยีมาใช้เรา เว้ย…
ประโยคเดียวกันนี้ ใช้ได้กับเรื่องเงินด้วย
เราต้องเป็นนายเงิน อย่าให้เงินมาเป็นนายเรา นะเว้ย…
มะเห็นเกี่ยวกะมือถือเยย…ซวยฉิกเกิดเป็นมือถือมีแต่คนว่า เอิ๊ก !!
นี่เสร็จงานแล้วใช่มั๊ยเนี่ยไอ้ต้อม ถึงมีเวลามานั่งใส่คอมเม้นต์ได้ แล้วช่วงกลางเดือนก็จะพากันยุ่งอีกรอบ เอิ๊กกก…