everything goes crazy

ผมกลับมาทำงานแถวถนนพระอาทิตย์รอบนี้ได้ 2 ปีครึ่ง เดินเข้าไปในสวนสันติชัยปราการแค่หนเดียว คือวันแรกของการทำงาน เพราะวันนั้นมาแต่เช้า ต้องเอาเอกสารไปให้ฝ่ายบุคคลแต่เขายังไม่มา ผมก็เลยเลือกมานั่งรออยู่ที่สวน นั่งคิดย้อนกลับไปก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกัน ทั้งๆที่สวนก็อยู่แค่ตรงนี้เอง เดินผ่านแทบทุกวัน บางวันก็หลายครั้งกลับไม่เคยสนใจที่จะเดินเข้าไปเลย แต่คนอื่นพยายามเหลือเกินที่จะมาแถวนี้ มาจัดกิจกรรมกันบ้าง มาพักผ่อนกันบ้าง ทำโน่นทำนี่ ดูมีความสุข

หลังจากนี้ ผมอาจจะอยากกลับมาเที่ยวสวนสันติฯอย่างคนอื่นเขาบ้างก็ได้